Sinds enige tijd scrol ik me suf op Twitter. Ik lees en kijk veel, geef likes bij tweets over literaire zaken, zet de link naar deze column erop. Ik ken inmiddels ieders standpunt over de conflicten in de wereld. Geharnaste standpunten. Zelden komt iemand op een mening terug en als het gebeurt, volgt er doorgaans een maar. Is Twitter een fijne wereld? Zelden. Doet het iets met mij? Absoluut. Een van mijn laatste verslavingen is Thieves getting fucked. Tientallen filmpjes waarin het met de overvaller bijzonder slecht afloopt. Een man berooft een vrouw, rent weg en wordt door een bus aangereden. Karma, zegt het onderschrift. Een winkelier trekt sneller zijn pistool dan de dief, met noodlottige gevolgen. Stuk voor stuk eindigen de filmpjes met een stervende overvaller in een plas bloed. Ik betrapte mezelf erop dat ik doorscrollend naar het volgende filmpje telkens dacht: Net goed.

De genadeloze gedachte van een toekijker.

Net goed. Daar lag hij. Had hij maar niet met een pistool moeten zwaaien.

Lees de volledige column op Tzum.