Salamander ~ over Louis Couperus

En voor het eerst waardeerde hij. Een zin in cursief. Het is de laatste regel van Metamorfoze (1897) van Louis Couperus. Een boek dat ik kocht bij de plaatselijke V&D. Mijn allereerste Couperus, een pocket uit de Salamanderreeks. Waarom Couperus, waarom Metamorfoze dat toen al bijna een eeuw oud was? Ik had geruchten vernomen, over dandyisme, maskerade en roze zomerpakken. Ook de flaptekst en het nawoord van F.L. Bastet maakte nieuwsgierig: hoofdpersoon Hugo Aylva zou een zelfportret van de schrijver zijn. Bijna dertig jaar geleden gaf ik mijn Salamanderpocket cadeau aan een jongen met groenblauwe ogen, krulhaar en bloswangen. De gladde huid van een zeehond. Lees de volledige column op Literair Nederland

Voor Literair Nederland schrijf ik over boeken die iets voor mij betekend hebben. Dit is de achtste column in deze reeks.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Salamander ~ over Louis Couperus

Boekéé-kerels ~ een column over de Bouquetreeks

De opzichter van de schoonmaakploeg droeg een crèmekleurige terlenkabroek die strak om zijn billen zat, in zijn kruis knelde en bij de enkels fladderde. In de weken dat ik als zomerkracht inviel bij één van de grootste publieke omroepen om wc’s te schrobben en tapijten te zuigen, droeg hij hem elke dag waardoor eigenaar en broek iets smoezeligs kregen. Vintage bestond nog niet en dertig was in mijn ogen toen ook echt oud. 

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Boekéé-kerels ~ een column over de Bouquetreeks

Oorlogen & oceanen. Een boek uit noodzaak

De ampersand wordt niet vaak gebruikt in boektitels. Erik Ader (1944) durft het wel bij Oorlogen & oceanen. Een familiegeschiedenis. En hij durft meer. Uit alles blijkt: dit boek is uit noodzaak geschreven. Om zijn vader en moeder te begrijpen. Om zijn broer te eren. Om een menselijke stem te laten horen in het conflict tussen Joden en Palestijnen. Daarom is Oorlog & oceanen meer dan een familiegeschiedenis, het is ook reportage en aanklacht. Lees de gehele recensie op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor Oorlogen & oceanen. Een boek uit noodzaak

Nieuwe column: Een handdruk verwijderd

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is willemelsschot_lijmenhetbeen.jpg

Ik was een handdruk verwijderd van Willem Elsschot. In de hal van het verpleeghuis zaten meneer en mevrouw Elzinga aan een klein rond tafeltje. Hij vroeg of ik hen gezelschap wilde houden. Oud-leraar Nederlands, bijna tachtig, met ogen die je peilend en nieuwsgierig opnamen. Borrelglazen op tafel. Opeens hadden we het over literatuur, over Elsschot. Of ik die kende? Lees verder op Literair Nederland.

Dit is de zesde column in een reeks over boeken die in mijn leven van betekenis zijn geweest.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , | Reacties uitgeschakeld voor Nieuwe column: Een handdruk verwijderd

Lucifera, de minnares van de duivel ~ een column

Met  het weinige zakgeld dat ik kreeg, kocht ik als tienjarige nieuwe deeltjes van Lucifera zonder dat vader en zoon boekhandelaar hun wenkbrauwen fronsten. Handel is handel. Lees de gehele column op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Lucifera, de minnares van de duivel ~ een column

Tot vrouw gemaakt ~ een recensie

Simone de Beauvoir (1908 – 1986) heeft haar novelle De onafscheidelijken nooit willen publiceren. Ze schreef het in 1954 vlak na één van haar beste boeken: De mandarijnen. Daarmee won ze de Prix Goncourt, tegelijkertijd liet ze De onafscheidelijken stilletjes in een la verdwijnen. Nu is het zeventig jaar later door inspanningen van haar aangenomen dochter Sylvie Le Bon de Beauvoir toch verschenen. Postuum. Waardoor je als lezer meteen voor de vraag wordt gesteld of De Beauvoir met deze uitgave gelukkig zou zijn geweest.

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor Tot vrouw gemaakt ~ een recensie

Wie zoekt er nu niet een geslaagd kerstcadeau?

De Pers over De wensvader:

‘Hilarisch en nog goed geschreven ook.’
Gerbrand Bakker in het AD

‘De wensvader is een boek dat perfect past in de huidige tijdgeest’
De Leesclub van Alles

‘Een klassieke ideeënroman’
Marc van Oostendorp

‘Een geslaagd, tragikomisch debuut’
Literair Nederland

De wensvader verscheen tijdens de eerste lockdown en is tijdens de tweede overal online te koop, zoals bij Uitgeverij kleine uil Bazarow AKO Scheltema Libris Bol.com

Geplaatst in De wensvader | Tags: | Reacties uitgeschakeld voor Wie zoekt er nu niet een geslaagd kerstcadeau?

De waarheid van Old Shatterhand

Zijn hele schrijvende leven probeerde Karl May (1842 – 1912) twee geheimen te bewaren. Hij verzweeg dat hij als jongeman vanwege kruimeldiefstal en oplichting in de gevangenis was terecht gekomen, en hij loog zijn lezerspubliek voor over de romanpersonages Old Shatterhand en Winnetou. Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor De waarheid van Old Shatterhand

Column: De uitverkorene

Derde column in de serie over boeken die van betekenis zijn (geweest) in mijn leven: het boek Exodus, maar dan ‘afgeslankt tot avonturenroman’. Levendige herinneringen aan een Dudokschool met de bijbel.

Voordat ik er erg in had, geloofde ik in God. Ik verliet de wereld van de sprookjes van Grimm, Perrault en Andersen en belandde, slechts twee straten verder, op een Dudokschool met de bijbel. Ik kwam in een klas met kinderen die als de juf ‘eerbiedig’ zei, als vanzelf de voeten sloten, de rug rechtten, het hoofd bogen en hun handen gevouwen op de rand van de schoolbank legden. Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Column: De uitverkorene

De draagwijdte van een keuze: recensie David Grossman

Soms krijgt een auteur een verhaal in de schoot geworpen. Het overkomt David Grossman (1954) meer dan twintig jaar geleden als een onbekende vrouw hem belt over een krantenartikel dat hij heeft geschreven. Haar naam is Eva Panic Nahir, een joodse vrouw geboren in Kroatië. Het telefoongesprek is niet alleen het begin van een vriendschap, het resulteert ook in het recent verschenen Het leven speelt met mij, dat niet zonder Nahirs levensverhaal geschreven had kunnen worden. Lees de volledige recensie op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor De draagwijdte van een keuze: recensie David Grossman