Jurre ~ een column

Op het strand van Vlieland zag ik dat een onbekend nummer een bericht had achtergelaten op mijn voicemail. Of ik zo spoedig mogelijk terug kon bellen, ze hadden misschien een leuke hond. Ik twijfelde. De vakantie was net een dag oud en het dagelijks leven drong zich alweer op. Van mijn partner, die naast me in het zand lag met een lavendelkussentje op zijn ogen, viel geen besluitvaardigheid te verwachten. Een hond. Het klonk urgent.

Lees hier verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Jurre ~ een column

Lof voor De wensvader

Zo! Tweede recensie van mijn roman De wensvader in een halve week tijd. Nu op het literaire weblog Tzum. Recensent is Arjen van Meijgaard. Erg blij mee!

Drie kleine citaten uit het fijne stuk van Van Meijgaard:

“Eric de Rooij lukt het om de grote levensvragen op een luchtige manier over het voetlicht te brengen.”

“En passant worden Nederlandse dichters en schrijvers geciteerd. Fijn. Dat mag wel vaker. (…) De literatuur is onderdeel van het leven, dus als je schrijft over het leven, waarom zou je dan niet verwijzen en citeren?”

“De wensvader laat zien dat het leven soms ‘een gedoetje’ is, om René Gude te citeren. Maar Eric de Rooij heeft dit ‘gedoetje’ in een zeer prettig leesbaar en humoristische verhaal gegoten.”

Lees hier de gehele recensie.

Geplaatst in De wensvader | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor Lof voor De wensvader

Recensie De wensvader in TGV

In Tijdschrift Geestelijke Verzorging (nr 103) verscheen van Brecht Molenaar een mooie recensie van mijn debuutroman De wensvader. Molenaar noemt het een realistisch boek.

Enkele citaten:

Realisme lijkt me het kernwoord voor dit alles. (…) Ook het tragische beeld van het menselijk bestaan is in mijn ogen realistisch. We weten het immers. Om met Lucebert te spreken: alles van waarde is weerloos. We kunnen verlangen, dromen, wensen en hopen wat we maar willen, maar hebben nauwelijks in de hand wat daar daadwerkelijk van terechtkomt. (…) Het resultaat is een soort tragikomedie, echter zonder gelukkige afloop en met een tragische boventoon, ondanks de soms hilarische taferelen. (…) De wensvader is een boek dat je gelezen moet hebben, zeker wanneer je met en voor mensen wilt werken (…).

Geplaatst in De wensvader | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Recensie De wensvader in TGV

Hazegras ~ een column over Oostende

Met vertraging viel Aan dezelfde zee. Oostende in de Nederlandse literatuur in de bus. Tweedehands. Op het titelblad een gestempelde naam. Als ik door het boek blader zie ik dat de vorige eigenaar bij sommige auteurs in potlood streepjes uitroeptekens en een enkele keer ‘niet waar’ in de kantlijn heeft geschreven, met een onvast oude-mannenhandschrift. Vooral de bijdrage van Marnix Gijsen (1899 – 1984) is nauwgezet gelezen. Over een jongensvriendschap in de wijk het Hazegras. Een jeugdherinnering. Er staan kruisjes bij ‘hij was een nudist in de dop’ en ‘onze enige troost was dat we naakt in mekaars armen konden liggen en zo inslapen’, en ‘Daarna kropen we weer in bed en Theo zei dat ik een huid had zo zacht als die van een meisje’. 

Zo val je als tweede lezer in het intieme gesprek dat je voorganger met het boek voerde. Lees de volledige column op Literair Nederland.

Tom Sintobin en Koen Rymenants. Aan dezelfde zee. Oostende in de Nederlandse literatuur.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Hazegras ~ een column over Oostende

Laat je verrassen door een vondst in een boekentoren

Medewerkers van Literair Nederland met hun boeken die meegaan op vakantie of deze zomer in eigen tuin gelezen worden.

Mijn vijf zomerboeken:

Tom Sintobin en Koen Rymenants, Aan Dezelfde Zee. Oostende in de Nederlandse literatuur
Tim Parks, In Extremis
Inez van der Spek, Vertraagde wake. Dood en geboorte in fragmenten
Luc Boudens, De oogappel
Een toevallige vondst in het boekentorentje van het Amstelpark: Frederic Prokosch, De Aziaten

Zie hier voor een korte toelichting het bericht op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Laat je verrassen door een vondst in een boekentoren

Vanwege te hard lachen ~ een column over ‘le petit Nicolas’

Op mijn bureau staat een beeldje van de kleine Nicolaas. Grijs jasje, rode stropdas, tas, grote glimlach, hollend naar school. ‘Juf is altijd hartstikke aardig behalve als ze boos op ons is!!’ zegt Nicolaas in een tekstballon op het omslag van het eerste deel. Ik kreeg het als tienjarige van een tante die pertinent geen stripboeken cadeau wilde geven. ‘Dit is de enige tekstballon in het hele boek,’ zei ze, en liet als bewijsvoering de bladzijden langs haar duim gaan. Toen had ik er de pest over in, nu ben ik haar dankbaar, want ‘de alledaagse belevenissen van een schooljongetje’, zoals de ondertitel luidt, bleken zo humoristisch onalledaags dat mijn moeder me geregeld vroeg: wat lees je, wat is er zo grappig aan? Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Vanwege te hard lachen ~ een column over ‘le petit Nicolas’

Nicolien ~ over Het Bureau van J.J. Voskuil

De vrouw van de boekhandelaar leest voor de derde keer Het Bureau van J.J. Voskuil. Ze zit aan de eettafel in de gemeenschappelijke woonkamer van het verpleeghuis. Uitzicht op kantoren en een doorgaande weg. Naast haar placemat, het vierde deel uit de reeks, Het A.P. Beerta-instituut, meer dan negenhonderd pagina’s dik. Samen met enkele andere bewoners doodt zij zwijgend de tijd in afwachting van de lunch die over anderhalf uur komt.
‘Kent u het?’ vraagt ze?
‘Natuurlijk!’ antwoord ik.

Ik haakte laat aan bij de hype, kocht meteen de eerste vier delen. Toentertijd werkte ik bij een educatieve uitgeverij en mocht boeken met boekhandelskorting – doorgaans 40% –  aanschaffen. De pakketten met bestelde boeken kwamen binnen op het bureau van een collega tegenover mij. Geregeld vond ik haar te traag met uitpakken. Zij vond dat ik te vaak boeken bestelde: ‘Voor mij is dat telkens extra werk.’ 

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Nicolien ~ over Het Bureau van J.J. Voskuil

Mannenpest ~ over Hervé Guibert

De tweede aflevering van De roze revolutie, de documentaire-reeks van Michiel van Erp over de geschiedenis van de LHBTQIA+ beweging, katapulteerde me terug naar de jaren tachtig. Vanuit Amerika waaide een dodelijke ziekte over die vooral homoseksuele mannen leek te treffen. Een nieuwe pest. Kreeg je het dan ging je onherroepelijk dood. De geïnterviewden spraken over het verlies van tientallen – veelal jonge – vrienden. Er is een tijd geweest dat ik dagelijks na het douchen mijn lichaam inspecteerde op afwijkende vlekken die het voorzichtige begin van het einde aankondigden. Een aft was een voorbode, een puistje veroorzaakte paniek. Onverklaarbaar gewichtsverlies werd gecompenseerd door een zak chips. De angst zat er diep in, ondanks het oppassende leven dat ik leidde. Rationeel gezien was er geen enkele reden voor bezorgdheid. De ‘community’, waarover in de documentaire veelvuldig werd gesproken en waarbinnen al die mannen ten prooi vielen aan het virus, kende ik niet. Aids bracht me naar een leven aan de zijlijn. Ik hield me koest.

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Mannenpest ~ over Hervé Guibert

Interview in Arabesken

In het nieuwste nummer van Arabesken, het Tijdschrift van het Louis Couperus Genootschap interviewt voormalig hoofdredacteur Hester Meuleman mij over Couperus, gender, Gooise wandelingen en mijn romandebuut De wensvader (uitgeverij kleine Uil, 2020): “De woorden van Couperus zaten in mijn dagelijks taalgebruik”

Arabesken is te bestellen via het online bestelformulier op www.louiscouperus.nl.
De wensvader via de boekhandel

Mijn column over Couperus staat op Literair Nederland


Geplaatst in De wensvader, Uncategorized | Tags: , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Interview in Arabesken

Vrijheidsdans ~ een column over Tom Lanoye

Halverwege de jaren tachtig zat een vrolijke en innemende jongen bij Sonja Barend aan tafel. Donkere krullen, bril, Vlaamse tongval. Charmant pakte hij iedereen in met verhalen uit zijn debuutbundel Een slagerszoon met een brilletje. Tom Lanoye, dichter en performer. Wat was die jongen ontwapenend en… vrij. En ook nog aantrekkelijk, zonder acné of vroegtijdige haaruitval. Ik dacht aan hem toen ik begin deze maand de groslijst van de beste LHBTQ+literatuur op weblog Tzum doorscrolde. Een feest van herkenning. Een aansporing om sommige boeken eindelijk eens te gaan lezen.

Lees verder op Literair Nederland.

Klik hier voor de LHBTQ+ groslijst.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Vrijheidsdans ~ een column over Tom Lanoye