Terugblik van Norman Douglas is een van de meest onderhoudende deeltjes uit de reeks Privé Domein. Douglas schreef zijn autobiografische schetsen aan de hand van visitekaartjes die hij een leven lang had verzameld. Het visitekaartje dat kunstenaar Neel Korteweg mij gaf, zou ook hij hebben kunnen waarderen. Boven haar naam Stroom der Zotheid en op de ommezijde het bijzondere portret van de jonge Erasmus dat zij maakte en dat gebruikt werd voor de biografie van Sandra Langereis. Met het kaartje de uitnodiging: kom eens praten over de dichter Ilse Starkenburg.

Drie weken geleden hoorde ik voor het eerst over Starkenburg. Ik weet niet wat het was, maar wat er over haar werd verteld, aan die ronde tafel in het restaurant van de Openbare Bibliotheek Amsterdam, raakte me. Was het het idee dat ze voor het ongeluk geboren was? Er ging altijd wel iets mis in haar leven. Alleen die mislukkingen werden wat melancholieke en kolderieke herinneringen, leuk om te verzamelen, niet voldoende om op de uitnodiging van Korteweg in te gaan en vlak voor de drukke avondspits per fiets de stad te doorkruisen naar haar atelier.

Eerst herkende ze me niet, man met pet en sjaal. Daarna nam ze mijn jas aan, zette koffie en liet me dwalen langs al haar kunstwerken. Ze liet me het portret zien van Emily Dickinson voor het omslag van de Friese uitgave van haar gedichten. Die ogen. Telkens zijn het de ogen. Ook bij Erasmus. Voor Erasmus de reiziger, de pas verschenen keuze uit zijn brieven, is opnieuw een portret van haar gekozen. Begin dertig is hij. Hij heeft bekend naakt te willen dansen voor die ene jongen. Vorsend kijkt hij de lezer aan, zoals hij ook naar die jongen had gekeken.

Maar ik ben hier voor Ilse Starkenburg. Zie verder weblog Tzum.

Foto (c) Neel Korteweg