Muziek en gedichten in De Pianist

Op woensdagavond 1 maart treden Oscar Kerkman en ik op met muziek en gedichten. Ik lees een aantal van mijn gedichten uit de bundel Het eindigt zomaar ergens, en Oscar zal op piano drie liedjes, gebaseerd op mijn gedichten, ten gehore brengen, waaronder natuurlijk  het lied Buitenveldert. Plaats van handeling: Café De Pianist, Groen van Prinstererstraat 41, 1051 EH Amsterdam. Aanvang: 20:30.

Advertenties
Geplaatst in Het eindigt zomaar ergens | Tags: , , , ,

Over de liefde

Afgelopen zaterdag publiceerden NRC Handelsblad en NRC Next het mooie verslag dat journalist Mirjam Remie schreef naar aanleiding van haar bezoek aan mijn gespreksgroep in zorgcentrum Groenelaan, waar ik elke twee weken een gespreksgroep heb met bewoners van de somatische afdeling. We spraken met elkaar over de liefde. Hoe ging dat vroeger, toen er nog geen datingapps bestonden? Het artikel was geïllustreerd met liefdesoproepen die Mark Traa recentelijk heeft verzameld uit vooroorlogse kranten.

Het artikel Een liefje vinden – daar was dansles voor opent als volgt:
‘Trouw niet met zo’n Hollandse aap’, hadden de vriendinnen van Henriette van Til (85) nog zo gezegd toen ze als meisje vanuit Indonesië naar Nederland verhuisde. Maar ze heeft het toch gedaan. „Omdat-ie zo lief was”, vertelt ze glunderend, in het verpleeghuis Groenelaan in Amstelveen.  (…) Je leerde elkaar kennen omdat je dicht bij elkaar in de buurt woonde”, zegt Hendrika Kwantes (92). „We kwamen elkaar constant tegen in ons dorp, Appingedam in Groningen. Ik was een jaar of 17, hij 19. Op zijn twintigste moest hij naar Duitsland en vergat ik hem. Toen ik vier jaar later ergens aan het dansen was, want dat mocht op veel plekken gratis na de oorlog, kwam mijn vriendin binnen lopen en zei: er staat daar iemand op je te wachten. Vanaf dat moment was hij mijn vriendje. Een halfjaar later zijn we getrouwd. Dat is 55 jaar zo gebleven.”

Het vervolg is te lezen op de website van NRC Handelsblad (betaald)

Het boekje van Mark Traa met contactadvertenties heet Steeds blijf ik u beminnen.

traa1

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , ,

Hans Warren website terug!

De Hans Warren homepage behoort tot de oudste websites gewijd aan een Nederlands schrijver. Sinds oktober 2002 waren wij online, onder het omslachtige adres zonnet.nl/h.warren. Een site die we, met een lijstje html-codes bij de hand, vulden met interviews, nieuws en verhalen. Tele2, de opvolger van Zonnet, is per december 2016 gestopt met de exploitatie van gratis websites. Ook de Hans Warren homepage verdween. Voor ons een goed moment om onze website te moderniseren. Geen homepage meer, maar een blog. Per 1 februari 2017 zijn we van start gegaan met hanswarren.nl. In de aankomende tijd zullen we dit blog – met dank aan Alex Reuneker – vullen met de content die we vijftien jaar lang hebben opgebouwd op onze vorige website.

Nog even geduld en u kunt weer het hele archief raadplegen.
Het belangrijkste: Hans Warren is terug!

Ronny Boogaart en Eric de Rooij

cropped-banner7-e1486324579967

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , ,

in Het Parool: pesten onder ouderen

In de zaterdagbijlage van Het Parool van vandaag heeft journalist Marloes de Moor een groot artikel over pesten onder ouderen in verpleeghuizen: ‘Niet aan onze tafel, oude taart!’. Ik had De Moor uitgenodigd om een gespreksgroep van mij bij te wonen. Dit bezoek  wordt uitgebreid in haar artikel beschreven. Ik verwacht dat het complete artikel eerdaags ook op haar  website verschijnt.

Enkele citaten uit haar stuk:

Eric de Rooij, geestelijk verzorger, organiseert elke week een gespreksgroep voor bewoners van de somatische afdeling van Verpleeghuis Groenelaan in Amstelveen. Hij vindt pesten een belangrijk thema en behandelt het in zijn gespreksgroep. Alle deelnemers hebben van tevoren een stencil gekregen waarin het onderwerp met kapitale letters is gedrukt. (…)

De Rooij benoemt andere vormen van pesten. De reactie is terughoudend, totdat mevrouw Kwantus ineens onverschrokken in actie komt: “In het andere gedeelte van de gang hebben ze gevochten. Met de rollators tegen elkaar. Blauwe plekken, scheen kapot door de rollator. Waar zijn die in godsnaam mee bezig? dacht ik.” Meneer van der Heijden die het gesprek tot nu toe in betrekkelijke zwijgzaamheid bijwoont, beaamt het: “Schreeuwen en knokken was het. Maar meer ruzie dan pesten.” De Rooij haakt beheerst in op die onthulling: “En wat heeft u gedaan toen u die ruzie hoorde? Weet u hoe dat is opgelost?” Kwantus haalt wat onverschillig haar schouders op: “Dat weet ik niet, hoor. Het was op een andere afdeling.” Beduusd hoort mevrouw Huijzer het aan: “Gelukkig was het niet hier. Wij hebben het fijn.” (…)

“Vooral voor nieuwkomers kan het soms moeilijk zijn om een plekje te veroveren in een bestaande groep,” vertelt De Rooij. Mevrouw Du Prie (90) begrijpt wat hij bedoelt. “Soms durven ze niet goed naar een activiteit. Ik nam een mevrouw mee naar een spelletjesmiddag. Zij zat de hele dag alleen. Die spelletjesmiddag vond ze maar griezelig. Ze was bang dat ze het niet goed zou kunnen, dat de anderen haar zouden uitlachen. Ze overwon haar angst en vindt het nu heel leuk. Zo kun je elkaar steunen.”  (…)

Het artikel heeft een mooi slotakkoord. In de gespreksgroep noemde De Moor allerlei voorbeelden van pestgedrag, variërend van klemrijden met een rolstoel, botsen met rollators tot uitlachen.

Meneer de Bruin glimlacht wijs en een beetje meewarig om die geopperde voorbeelden. “Weet u wat het is? We zijn te kwetsbaar om te pesten. We hebben te veel verdriet om iemand uit te lachen. Wij hebben zo veel problemen dat er helemaal geen tijd is om te pesten.”

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , ,

Nieuw gedicht: Lotusvoeten

ballustrada-jrg30

LOTUSVOETEN

Zij vertelt van Indië voor de oorlog, de geur
van bedak, talkpoeder, jungle, en kruidige thee.
Haar Chinese grootmoeder, hoe zij waggelde
op lotusvoeten, niet verder dan de veranda,
ongehoorzame baboes achterna.

Zij vertelt van haar omzwachtelde voeten
(oedeem verbindt generaties), van ‘gekluisterd
aan deze stoel op wielen is gevangen zijn’.
De witgouden lotusbloem om haar hals ratelt
een eeuwig rad, zij fluistert tao.

Voor zij verder gaat, hoor ik altijd Radio
Noord-Holland, het weer  van Jan Visser, gouden hits.
Dan verschijnen op televisie mediums
en kaartleggers, onvoorspelbare dagkoersen,
de kool grill barbecue, artisjok shots en
anti snurkband van Tommy teleshopping

Voor zij verder gaat, roept haar buurman een zuster,
en een zuster dat er soep is, ja kippensoep.
En haar herinnering stokt telkens daar: hoe zij
op lotusvoeten niet voorbij de veranda
waggelde,  ongehoorzame baboes achterna.

Lotusvoeten verscheen afgelopen november in het jubileumnummer van Ballustrada (literair periodiek), jaargang 30, nr 3/4.

Geplaatst in Poëzie | Tags: , ,

Twee nieuwe publicaties

Voor haar afstudeerscriptie Zingeving, snelweg naar welzijn? heeft Brecht Molenaar mijn gedicht Beginners als motto gebruikt.De scriptie voor de opleiding Zorgethiek en beleid is hier te vinden. Via Oscar Kerkman kreeg ik Quasi una fantasia van René van Dijk. Van Dijk, kunstenaar in Frankrijk, verzorgt voor vrienden een persoonlijk tijdschrift met foto’s, poëzie en politieke opinies. Hij nam Buitenveldert en In afwachting van uw antwoord verblijf ik op in het oktobernummer. Alle gedichten staan in de bundel Het eindigt zomaar ergens (2015).

IN AFWACHTING VAN UW ANTWOORD VERBLIJF IK
(bezoek aan Giarre-Riposto)

E guarirai da tutte le malattie,
perché sei un essere speciale,
ed io, avrò cura di te.

Franco Battiato en Manlio Sgalambro, La Cura

Tonijnen baden met gekliefde koppen naakt
in de zon en geuren reukloos rauw geslagen
onder de blauwgepenseelde muurtekening
van Maria met kind. Stella Maris, voor wie
in lege vazen dode rozen gestoken staan.
Er is een andere bestemming dan te rusten
in een bed van citroen, venkel, peterselie.

Vrijmoedig als een ervaren minnaar staart jouw
zilveroog strak in mij: ‘Vertel! Vóór Giarre-
Riposto (ooit door fascisten gedoopt tot één),
schoof ik in een school door oneindig blauw.
Zonder verte viel het uur stil en dobberde
de tijd in geluk. Nu deel ik mij in plakken
biefstuk. En jij, voorbijganger, hetzelfde toch?’

Nee.

Sleur sneed de dagen in jongbedorven repen.
Eindeloos rijpen verdikte mijn tong. Verkrampt
verkommerde ik de jaren. Er is, zo blijkt,
niets anders te geven, dan grijs, taai ongemak.
Aan de einder kwam niets blauw, ook het wonder bleef
uit.

Ik at een broodje Sgalambro (senza tonno)
in het geboortehuis van Battiato
en dronk koffie, wachtend op genezing.

 

Geplaatst in Poëzie | Tags: , , , , , , ,

Buitenveldert, in première op YouTube

Zojuist is mijn gedicht Buitenveldert als liedje op YouTube gepubliceerd. Het is gecomponeerd en gezongen door Oscar Kerkman. De beelden van een zomerse Beethovenstraat zijn van Guido Attema. Buitenveldert is een onderdeel van een nieuw project om een serie liedjes te maken van mijn gedichten uit Het eindigt zo maar ergens. In de planning staan al Beukelsdijk en Huize Avondlust.

Geplaatst in Het eindigt zomaar ergens, Poëzie | Tags: , , , , , , , ,