Over Jaguarman van Raoul de Jong

‘Wij zeggen in winti: het verleden verschilt niet van vandaag, het is dezelfde werkelijkheid, met een ander gezicht. Dat is logisch toch? Als er ergens een overstroming is geweest, dan werkt dat door, tot op de dag van vandaag. Zo werkt het ook voor mensen. Het heden van opa, dat ben jij.’ Aan het woord is Juliën Zaalman. Overdag werkt hij op Bureau Burgerzaken, ’s avonds schrijft hij boeken over het winti-geloof. Hij is één van de vele bijzondere mensen die Raoul de Jong (1984) in Suriname ontmoet en in zijn boek Jaguarman portretteert. Een boek dat laveert tussen reisdagboek, geschiedenis, betekenisgeving en mystiek. Er is sprake van een familievloek. De grootvader van De Jong zou de gave hebben gehad om zich te veranderen in een jaguar, ‘het sterkste en, volgens sommigen, wreedste dier van het Zuid-Amerikaanse regenwoud’.

De complete recensie, met als titel: Heden en verleden zijn één, staat op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Over Jaguarman van Raoul de Jong

De route tussen de regels ~ poëzie en geestelijke verzorging

In het zojuist verschenen Tijdschrift Geestelijke Verzorging (nr 101, maart 2021) is een boekessay van mij gepubliceerd waarin ik een lans breek voor de gebruikswaarde van poëzie in de begeleiding van cliënten door geestelijk verzorgers: De route tussen de regels. Poëzie en geestelijke verzorging. Een eerste verkenning.

Ook in dit nummer, een nieuw gedicht. Titel: Opnieuw en opnieuw, geïnspireerd op wat een geestelijk begeleider in de praktijk doet, meemaakt, laat. Motto komt van Franco Battiato.

Geplaatst in TGV | Tags: , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De route tussen de regels ~ poëzie en geestelijke verzorging

De Reis ~ een column over Céline en vertaler E.M. Kummer

Achter het station van Leiden werden R. en ik afgehaald voor een verjaardagsfeestje van een emeritus hoogleraar. Op de passagiersstoel zat een man met wit haar die ons scherp en glimlachend opnam, achter het stuur zijn vrouw. We reden Oegstgeest in, althans ik geloof dat het Oegstgeest was, want ik kwam eigenlijk nooit in deze omgeving. Het was ook donker, het regende licht. De ramen waren beslagen. De man op de passagiersstoel had wel zijn naam genoemd, maar ik had hem niet goed verstaan. Het was geen doorsneenaam. En hij week af van de naam van zijn echtgenote, die ik wel kende. Hij sprak op een enthousiaste en aanstekelijke manier, een beetje staccato, met humor, half naar ons omgedraaid, tot de auto werd ingeparkeerd en zij tegen ons alle drie zei dat we konden uitstappen. 

Lees de volledige column op Literair Nederland

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De Reis ~ een column over Céline en vertaler E.M. Kummer

Salamander ~ over Louis Couperus

En voor het eerst waardeerde hij. Een zin in cursief. Het is de laatste regel van Metamorfoze (1897) van Louis Couperus. Een boek dat ik kocht bij de plaatselijke V&D. Mijn allereerste Couperus, een pocket uit de Salamanderreeks. Waarom Couperus, waarom Metamorfoze dat toen al bijna een eeuw oud was? Ik had geruchten vernomen, over dandyisme, maskerade en roze zomerpakken. Ook de flaptekst en het nawoord van F.L. Bastet maakte nieuwsgierig: hoofdpersoon Hugo Aylva zou een zelfportret van de schrijver zijn. Bijna dertig jaar geleden gaf ik mijn Salamanderpocket cadeau aan een jongen met groenblauwe ogen, krulhaar en bloswangen. De gladde huid van een zeehond. Lees de volledige column op Literair Nederland

Voor Literair Nederland schrijf ik over boeken die iets voor mij betekend hebben. Dit is de achtste column in deze reeks.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Salamander ~ over Louis Couperus

Boekéé-kerels ~ een column over de Bouquetreeks

De opzichter van de schoonmaakploeg droeg een crèmekleurige terlenkabroek die strak om zijn billen zat, in zijn kruis knelde en bij de enkels fladderde. In de weken dat ik als zomerkracht inviel bij één van de grootste publieke omroepen om wc’s te schrobben en tapijten te zuigen, droeg hij hem elke dag waardoor eigenaar en broek iets smoezeligs kregen. Vintage bestond nog niet en dertig was in mijn ogen toen ook echt oud. 

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Boekéé-kerels ~ een column over de Bouquetreeks

Oorlogen & oceanen. Een boek uit noodzaak

De ampersand wordt niet vaak gebruikt in boektitels. Erik Ader (1944) durft het wel bij Oorlogen & oceanen. Een familiegeschiedenis. En hij durft meer. Uit alles blijkt: dit boek is uit noodzaak geschreven. Om zijn vader en moeder te begrijpen. Om zijn broer te eren. Om een menselijke stem te laten horen in het conflict tussen Joden en Palestijnen. Daarom is Oorlog & oceanen meer dan een familiegeschiedenis, het is ook reportage en aanklacht. Lees de gehele recensie op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor Oorlogen & oceanen. Een boek uit noodzaak

Nieuwe column: Een handdruk verwijderd

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is willemelsschot_lijmenhetbeen.jpg

Ik was een handdruk verwijderd van Willem Elsschot. In de hal van het verpleeghuis zaten meneer en mevrouw Elzinga aan een klein rond tafeltje. Hij vroeg of ik hen gezelschap wilde houden. Oud-leraar Nederlands, bijna tachtig, met ogen die je peilend en nieuwsgierig opnamen. Borrelglazen op tafel. Opeens hadden we het over literatuur, over Elsschot. Of ik die kende? Lees verder op Literair Nederland.

Dit is de zesde column in een reeks over boeken die in mijn leven van betekenis zijn geweest.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , | Reacties uitgeschakeld voor Nieuwe column: Een handdruk verwijderd

Lucifera, de minnares van de duivel ~ een column

Met  het weinige zakgeld dat ik kreeg, kocht ik als tienjarige nieuwe deeltjes van Lucifera zonder dat vader en zoon boekhandelaar hun wenkbrauwen fronsten. Handel is handel. Lees de gehele column op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , , | Reacties uitgeschakeld voor Lucifera, de minnares van de duivel ~ een column

Tot vrouw gemaakt ~ een recensie

Simone de Beauvoir (1908 – 1986) heeft haar novelle De onafscheidelijken nooit willen publiceren. Ze schreef het in 1954 vlak na één van haar beste boeken: De mandarijnen. Daarmee won ze de Prix Goncourt, tegelijkertijd liet ze De onafscheidelijken stilletjes in een la verdwijnen. Nu is het zeventig jaar later door inspanningen van haar aangenomen dochter Sylvie Le Bon de Beauvoir toch verschenen. Postuum. Waardoor je als lezer meteen voor de vraag wordt gesteld of De Beauvoir met deze uitgave gelukkig zou zijn geweest.

Lees verder op Literair Nederland.

Geplaatst in Literair Nederland | Tags: , , | Reacties uitgeschakeld voor Tot vrouw gemaakt ~ een recensie

Wie zoekt er nu niet een geslaagd kerstcadeau?

De Pers over De wensvader:

‘Hilarisch en nog goed geschreven ook.’
Gerbrand Bakker in het AD

‘De wensvader is een boek dat perfect past in de huidige tijdgeest’
De Leesclub van Alles

‘Een klassieke ideeënroman’
Marc van Oostendorp

‘Een geslaagd, tragikomisch debuut’
Literair Nederland

De wensvader verscheen tijdens de eerste lockdown en is tijdens de tweede overal online te koop, zoals bij Uitgeverij kleine uil Bazarow AKO Scheltema Libris Bol.com

Geplaatst in De wensvader | Tags: | Reacties uitgeschakeld voor Wie zoekt er nu niet een geslaagd kerstcadeau?