Onder de toonbank ~ over Rushdie en Lathouwers

Op 1 september 1989 kocht ik de Nederlandse vertaling van Salman Rushdies The Satanic Verses. De datum vind ik terug op het titelblad, de reactie van de boekverkoper –  in de kiosk van station Hilversum –  is in mijn geheugen gegrift.
Ik vroeg naar het boek en de man, begin veertig en grijzend, veerde bij mijn vraag iets naar achter. Zijn gezicht verstrakte en tegelijkertijd speurden zijn ogen de directe omgeving af.
Er was niemand, er waren alleen boeken.
Hij leek te twijfelen. Toen haalde hij van onder de toonbank De Duivelsverzen tevoorschijn, met een hand het omslag afschermend, voor als er toch iemand plotseling de kiosk binnen zou stappen.
‘Het is het enige exemplaar dat ik heb,’ zei hij. Hij klonk opgelucht.
‘Ik hoef er maar eentje.’
Een luchtig antwoord, maar eenmaal in de trein zocht ik bewust een stil plekje op om ongezien te kunnen lezen. Bonkend hart. Dreigtaal reikt ver. Toen al.

Lees verder op Literair Nederland.

Dit bericht werd geplaatst in Literair Nederland en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.